ପବିତ୍ର ମାଟିରୁ ଡିଜିଟାଲ୍ ଦିଗନ୍ତକୁ : ଗ୍ରାମୀଣ ସମୁଦାୟର ଜୀବନ୍ତ ପରିବର୍ତ୍ତନ

ଗ୍ରାମୀଣ ସମୁଦାୟ କେବେ ବି ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ବା ଅଚଳ ନୁହେଁ। ଏହା ପ୍ରକୃତି, ଶ୍ରମ, ସଂସ୍କୃତି, ଆସ୍ଥା ଓ ସାମୁହିକ ସ୍ମୃତିରେ ଗଢ଼ା ଏକ ଜୀବନ୍ତ ସଭ୍ୟତା। ଋତୁର ଗତି, ପର୍ବପର୍ବାଣୀର ଆନନ୍ଦ, ସାମୁହିକ କୃଷି ଓ ଆଜିର ଡିଜିଟାଲ୍ ଅର୍ଥନୀତି—ଏ ସବୁ ମାଧ୍ୟମରେ ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନ ମାନବ ଓ ପ୍ରକୃତିର ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ କରେ। ଏହି ଲେଖାରେ ଗ୍ରାମୀଣ ସମାଜର ଗତକାଲି ଓ ବର୍ତ୍ତମାନକୁ ଏକ ସମନ୍ୱିତ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ତୁଳନା କରାଯାଇଛି। ଗତକାଲିର ଗ୍ରାମୀଣ ସମୁଦାୟ : ଏକ ପବିତ୍ର ସାମାଜିକ ପରିବେ ସାମୁଦାୟିକ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ଓ ସାମାଜିକ ସଂଗଠନପୂର୍ବେ ଗ୍ରାମ ଜୀବନ ସାମୁହିକତା ଉପରେ ଭିତ୍ତି କରିଥିଲା। ଗ୍ରାମସଭା, ବୃଦ୍ଧଜନ ଓ ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରଥା ଜମି, ଜଳ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ସମାଜିକ ସମ୍ପର୍କକୁ ପରିଚାଳନା କରୁଥିଲେ। ଘର ବନ୍ଧା ଓ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ସାମୁହିକ ସହଯୋଗ ହିଁ ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷା ଥିଲା। ଭରସା ଓ ସମ୍ପର୍କ ହିଁ ସାମାଜିକ ପୂଞ୍ଜୀ ଥିଲା। ସଂସ୍କୃତି, ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ଓ ଆଚା ଗ୍ରାମୀଣ ସଂସ୍କୃତି କୃଷି ଓ ଋତୁଚକ୍ର ସହ ଗଭୀରଭାବେ ଜଡିତ ଥିଲା। ଧାନକଟା, ନୂଆଖାଇ, ଚାଷ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ସବୁକିଛି ଆଚାର ଓ ପର୍ବରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା। ମାଟି, ବୀଜ, ବର୍ଷା, ଗାଈ, ନଦୀ ଓ ବନ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅର୍ଥ ଦେଇଥିଲା। କୃଷି କେବଳ ଜୀବିକା ନୁହେଁ, ଏକ ଧାର୍ମିକ ଓ ସଂସ୍କୃତିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଥିଲା।ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଓ ନୀତିମୂଳକ ଅର୍ଥନୀତି ସରଳତା, ସହଯୋଗ, ସଂୟମ ଓ ପ୍ରକୃତି ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଥିଲା ଗ୍ରାମୀଣ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ଆଧାର। ହାଟବଜାର ସ୍ଥାନୀୟ ଓ ମାନବକେନ୍ଦ୍ରିକ ଥିଲା। ଖାଦ୍ୟ ପରମ୍ପରା ପୌଷ୍ଟିକ, ଋତୁଆନୁକୂଳ ଓ ପରିବେଶ ସହଯୋଗୀ ଥିଲା। ଶିକ୍ଷା ଓ ଦେଶଜ ଜ୍ଞାନ ଗତକାଲିର ଶିକ୍ଷା ପୁସ୍ତକ ଭିତ୍ତିକ ନୁହେଁ, ଜୀବନ ଭିତ୍ତିକ ଥିଲା। ଦେଖିବା, କରିବା ଓ ଅନୁଭବ ମାଧ୍ୟମରେ କୃଷି, ଔଷଧୀୟ ଜ୍ଞାନ, କଳା ଓ ନୀତିଶିକ୍ଷା ଅଧିଗୃହୀତ ହୁଏଥିଲା।ବର୍ତ୍ତମାନର ଗ୍ରାମୀଣ ପରିଦୃଶ୍ୟ : ପରିବର୍ତ୍ତନ, ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଓ ସମ୍ଭାବନା ଆଧୁନିକ ଶିକ୍ଷା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିକାଶ ଆଜି ଗ୍ରାମ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ, ଡିଜିଟାଲ୍ ଶିକ୍ଷା ଓ କୌଶଳ ଉନ୍ନୟନ ବଢ଼ିଛି। ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର, ଟେଲିମେଡିସିନ୍ ଓ ଟୀକାକରଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଛି। ସଂସ୍ଥାଗତ ବିକାଶ ଓ ଶାସନ ପଞ୍ଚାୟତୀରାଜ, ସ୍ୱୟଂସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ, ସହକାରୀ ସଂସ୍ଥା ଓ ବିକାଶ ଯୋଜନା ଗ୍ରାମୀଣ ଶାସନକୁ ସଂସ୍ଥାଗତ ରୂପ ଦେଇଛି। ଏହା ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷାକୁ ଆଇନଗତ ଆଧାର ପ୍ରଦାନ କରୁଛି।ସାର୍ବଜନୀନ ବଣ୍ଟନ ପ୍ରଣାଳୀ (PDS) ଓ ଖାଦ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା PDS ଗ୍ରାମୀଣ ଗରିବଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିଛି। କିନ୍ତୁ ଏହା ସହିତ ସ୍ଥାନୀୟ ଧାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନତା ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଖାଦ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଉଛି। କ୍ୟାଶଲେସ୍ ସମାଜ ଓ ଡିଜିଟାଲ୍ ସଂଯୋଗ ମୋବାଇଲ୍, ଅନଲାଇନ୍ ବ୍ୟାଙ୍କିଂ ଓ ଡିଜିଟାଲ୍ ଅର୍ଥପ୍ରଣାଳୀ ଗ୍ରାମକୁ ଜାତୀୟ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଅର୍ଥନୀତି ସହ ଯୋଡ଼ିଛି। ଏହା ସହ ଡିଜିଟାଲ୍ ଅସମତା ମଧ୍ୟ ଏକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ। ଜୀବିକା ମ୍ୟାପିଂ ଓ କୃଷି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଜି ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବିକା କେବଳ କୃଷି ଉପରେ ନିର୍ଭର ନୁହେଁ। କୃଷି, ଶ୍ରମ, ପ୍ରବାସ, ସେବା ଓ ଅନଲାଇନ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକାସାଥି ଚାଲୁଛି। ପାରମ୍ପରିକ ସବ୍ଜି ଚାଷ ଓ ସ୍ୱୟଂପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ କୃଷି ପ୍ରଣାଳୀ କ୍ରମେ ଅବକ୍ଷୟ ମୁଖୀ।ଅନଲାଇନ୍ କ୍ରୟ, ମୋବାଇଲ୍ ସଂସ୍କୃତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଧାରା ଅନଲାଇନ୍ କ୍ରୟ ଓ ଡିଜିଟାଲ୍ କାମ ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନକୁ ସହଜ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନୀୟ ବଜାର ଓ ସାମାଜିକ ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି। ଢାଞ୍ଚାଗତ ବିକାଶ ରାସ୍ତା, ବିଦ୍ୟୁତ, ପାନୀୟଜଳ, ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ଓ ଘରବାଡ଼ି ବିକାଶ ଗ୍ରାମକୁ ଆଧୁନିକତା ସହ ଯୋଡ଼ିଛି, କିନ୍ତୁ ସହିତ ସଂସ୍କୃତିକ ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିଛି। ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ଓ ସମନ୍ୱୟ : ଗତ ଜ୍ଞାନ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ବିକାଶ କୃଷି ଆଜି ମଧ୍ୟ ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନର ଆର୍ଥିକ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୂଳ। ମାଟି, ବୀଜ ଓ ଋତୁ ପ୍ରତି ପାରମ୍ପରିକ ସମ୍ମାନ ଆଗାମୀ ସସ୍ଥାୟୀ ବିକାଶ ପାଇଁ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। ସଂସ୍କୃତି ଓ ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ଗ୍ରାମୀଣ ସାମାଜିକ ପୂଞ୍ଜୀକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରେ। ଗ୍ରାମୀଣ ସମୁଦାୟର ଯାତ୍ରା—ପବିତ୍ର ମାଟିରୁ ଡିଜିଟାଲ୍ ଦିଗନ୍ତକୁ—ପୁରୁଣାକୁ ବଦଳାଇ ନୂଆକୁ ଆଣିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଦୁହିଁକୁ ସମନ୍ୱୟ କରିବା। ସଂସ୍କୃତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା, ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଓ ସଂସ୍ଥାଗତ ବିକାଶର ସମନ୍ୱୟ ମାଧ୍ୟମରେ ହିଁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମାନଦଣ୍ଡର ସସ୍ଥାୟୀ ଗ୍ରାମୀଣ ବିକାଶ ସମ୍ଭବ।