ମୋର ଗୁହାରୀ

ଲିଙ୍ଗରାଜ ପଣ୍ଡା , ବାରିପଦା

 କିମ୍ପା ନିରାପକ୍ଷ କରୁଅଛି ମୋତେ
             କେଉଁ ଦୋଷ ମୋର ଧରି
ନିଷ୍ଣୁର ତୋ ହିଆ ନ ବସେ ତେ ଦୟା
              ଭକ୍ତ ପ୍ରାଣ ଖୁଆ ହରି ||୧||

ହେଉଅଛି ଯାହା ନ ଜାଣୁ କି ତାହା
               ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ନାମ ବହି
ମୋତେ କୋପକରି କି ଯଶ ଅର୍ଜିବୁ
              ଭଗତ ଜୀବନ ଖାଇ ||୨||

ବୋଲାଇ ଠାକୁର ହେଉଛୁ ଚତୁର
               କେତେ ଦେଉଛି ଗଞ୍ଜଣା
କୃପାସିନ୍ଧୁ ନାମ ବିଅର୍ଥ ହେଉଛି ।
               ନ ହେଉଛି ବୁଝାମଣା ||୩||

ଛନ୍ଦକୂଟ ପାଞ୍ଚି ମାୟା ମୋହ ରଞ୍ଚି
               ପକାଇ ସିନ୍ଧୁ ସୋହତେ
କୋଟିଏ କୀଟରୁ ଅନ୍ତର କରିଛୁ
              କି ପାଇଁ ଚାହିଁବୁ ମୋତେ ||୪||

ମୋହର କି ଦୋଷ ତୋ ରଞ୍ଚିଲା ଯଶ
               ବୁଡାଇ ମାରୁଛୁ ଧରି
ମାୟାକୁ ପେଶନ୍ତେ ସାଧୁ ଅଛୁ ମୋତେ
               ଯେସନେ ଶତୁ ଭଗାରି ||୫||

ନାବେ ନ ବସାଇ ଜଳରେ ଭସାଇ
               କରୁ ଅଛୁ ଅଣହେଳା
ଉତ୍ସଗ୍ରେ ଉଠାଇ ନିଶୁଣୀ କଟାଇ
               ଭବେ ବୁଡାଇଛୁ ଭେଳା ||୬||

ଏ ଦୁର୍ଲଭ ପିଣ୍ଡ ଅନୁକ୍ଷଣେ ଦଣ୍ଡ
            ନ ପାରଇ ପ୍ରଭୁ ସହି
ପିଣ୍ଡ ପ୍ରାଣ ଆଦି ସମର୍ପଣ କଲି
            ତୁମ୍ଭ ପାଦତଳେ ନେଇ ||୭||

ନାହିଁ ମୋ ଭରସା ତୋତେ କରି ଆଶା
              ଦେଖ ତୁ ମୋର ବିକଳ
ଆପେ ବିଜେ ହୋଇ ଅନ୍ତଃପୁରେ ନେଇ
              ଲଗାଇ ବ୍ରହ୍ମ ଅନଳ ||୮||

ଆଜ୍ଞାରେ ବିଦିତ ତ୍ରିପୁର ଜଗତ
            ସତ୍ୟ ଯେବେ ରବି ଶଶୀ
ଘେନ ମୋ ଜଣାଣ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ
           ପାପ କର ଭସ୍ବରାଶି ||୯||

ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ନାଥ ଜଗତର ତାତ
             ତ୍ରିଭୁବନେ ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ
ଭକତ ନିମନ୍ତେ ପରୀକ୍ଷା ନ ଦେଲେ
            ତୋତେ ହିଁ ମୋହରି ରାଣ ||୧୦||

ତୋହରି କୃପାରେ ସତ୍ୟ ନିଷ୍କାମରେ
             ବେଳହୁଁ ଜାଣିଛି ମୁହିଁ
ଶୁଭିଲା ଶବଦ ନିର୍ବେଦରୁ ଭେଦ
            ରୂପ ଗୁଣେ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ  ||୧୧||

ଲଗାଇଛି ହେଜି ପିଣ୍ଠ ପ୍ରାଣ ତେଜି
             ଅବନା ମଣ୍ଡଳେ ଚିତ୍ତ
ବୁଝିବୁ ଅବଶ୍ୟ ଭୋ ଧର୍ମ ପୁରୁଷ
             ଚାରିଯୁଗେ ଯେବେ ସତ୍ୟ || ୧୨ ||

 ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଘୋର ଦଶା ଦୁଃଖୁଁ
               ସଖା ସୋଦର ମୋ ନାହିଁ
ନାହିଁ ତାତ ମାତ ଇଷ୍ଟ ବନ୍ଧୁ ଭ୍ରାତ
                 ଅନାଥ ପ୍ରାଣୀ ଅଟଇ ||୧୩||

ଲେଖୁଅଛୁ ଯାହା ଭଅଛି ତାହା
                 ଅଦୃଷ୍ଟ କର୍ମକୁ ମାନି
ପୋଷୁଛି ଉଦର ଦିବସ ଅନ୍ଧାର
                 ଦୁଃଖେ ପଡି ମୁ ଆଣି ||୧୪||

ଏ ନର ଦେବାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଣ୍ଡିତ
                କେହି ନୁହଁନ୍ତି ଭାର୍ଜନ
ଏ ଘୋର ବିପରି ଖଡଗରେ କାଟି
                 ଏକା ପେଡିବେ ଆପଣ ||୧୫||

ଏକାକ୍ଷର ପାଦ ହୃଦେ ଗୁଣବାଦ
                ନିରନ୍ତରେ କରି ଆଶା
ଅଧୁକ ବିଷୟା ନ ପାରଇ ତାହା
                ନାମ ଭଜନେ ତପସ୍ୟା ||୧୬||